Bolboreta marrón

Lasiommata megera vivissima

Bolboreta marrón. Mugardos, Xuño de 2023.

Entrou na casa e libereina despois de pousárseme sen problema na man.

Os exemplares adultos voan entre marzo e abril até agosto, pero poden chegar a outubro.

O efecto mariposa é a idea de que unha secuencia interminable de feitos, aparentemente desencadeados entre sí, acaban por ter consecuencias completamente impredecibles. Pequenas variacións dun modelo ou sistema predeterminado poden producir grandes cambios no futuro do mismo.

Cantáride vermella

RHAGONYCHA FULVA. Mugardos, 2 de xullo de 2023.

Escaravello couraceiro, couraceiro vermello. Chámanlle soldado en moitas partes de Europa. 

Moi común na Península. Alongado, 1 cm. Moi chamativo, laranxa-vermello con ollos e antenas negras. Tamén están escurecidas as puntas das patas e dos élitros brandos, pouco queratinosos.

Nas flores do meu perexil hai ducias e ducias apareándose sen parar desde a primavera. Logo as femias ponen ovos na terra onde crecen lavas en letargo no inverno e na primavera emerxen os adultos. Son insectos aliados e beneficiosos, como todas as cantárides: tanto os adultos como as negras larvas comen insectos nocivos (pulgóns, moscas, chinches…) e favorecen a polinización de diversas umbelíferas (perexil, fiúncho, cilantro…). 

Escaravello de San Xoán

En Mugardos, 26 de maio do 2021.

Outros nomes: Escaravello marrón, escaravello de San Xuán (Melolontha melolontha)

Este apareceu en maio pero adoita asociarse á chegada do solsticio de verán. De aí o seu nome. Coleóptero de dous a tres centímetros que ten un ciclo de vida evolutivo que pode superar os tres anos de vida.  Os adultos roen as follas das plantas, e, as larvas, as raíces. 

Alguén escribiu que tanto uns como outros son apreciados na gastronomía nalgunas partes de Europa, pero non atopo ningunha información sobre iso.

En portugués chámanse "burrinhas de S. João" (Burrinha, burrinha, de S. João / vem parar ao meio do chão. / Burrinha, burrinha de S. João / vem parar à minha mao).

Araña de xardín

ARANEUS DIADEMATUS  (?)

Dinme que é unha araña de xardín, isto é, unha das arañas máis comúns. Pero eu non lembro ver unha araña coma esta. 

Xoaniña de sete puntas, reirrei

COCCINELLA SEPTEMPUNCTATA

A xoaniña de sete puntas (con élitros vermellos e tres puntos negros a cada lado e un no medio) é a xoaniña máis célebre pois ningunha coma ela nos alegra a vista.

É un nsecto da familia dos Coccinellidae que se utiliza no control biolóxico de pulgóns, dos cales se alimenta vorazmente (100 ao día). É, pois, un insecticida natural. Pero os biocidas empregados en agricultura para o control de pragas, en vez de aliarse con elas, as destrúe. A súa salvación está na agricultura ecolóxica.

Aquí chmámaolas reirrei, pero ten moitos nomes e todoas bonitos: maruxiña, barrosiña, papasol, papoia, voaniña, voíña, xoana...

 

 

Mosca doméstica menor

FANNIA CANNICULARIS 

A mosca doméstica menor, a que temos máis a miúdo, e, afirtunadamente, a máis pequema das que nos frecuentan. Difícil é tirarlle unha boa foto, porqure non paran de moverse.

Os investigadores andan a argallar un uso beneficioso destes bichos ao utilizalos como "drons biolóxicos" coa función de explorar, isto é, liberalas en espazos pequenos e gretas, e logo de capturadas, analizar os microorganismo que puido capturar nas súas patas adherentes.

Escornabois

LUCANUS CERVUS

Coleóptero escarabeiforme da familia Lucanidae.

É un bicho extraordinario: o escaravello máis grande de Europa. Os adultos só se ven de xuño a agosto. Este é macho, con dúas mandíbulas semellantes a cornos en forma de arco.

Viven nas fragas, nas gretas das cortizas das árbores mortas. Gústanlles os carballos centenarios.

Os machos son moi competitivos. cando loitan polo alimento o sangue non chega ao río. Enlazan os seus cornos e empuxan até que un perde, polo xeral, caenda da árbore. Pero cando loitan por unha femia, a loita é violenta. O vencedor logra aparearse, e pode permanecer encaramado na femia varios días. Logo vaise a facer a súa vida. Logo a femia busca lugares onde poñer os ovos. O proceso larvario dura entre tres e cinco anos.

Canario doméstico

SERINUS CANARIA DOMESTICA 

Os paxaros nas gaiolas danme pena, pero este foi unha herdanza. E non vou mentir, tamén  me gusta velo, e tocalo... Asumo a contradición.

Leo que o canario doméstico é unha subespecie desenvolvida dende hai séculos en catividade a partir do silvestre ou salvaxe (Serinus canaria), paseriforme da familia dos frinxílidos, especie endémica en Canarias, Os Azores e Madeira. Non se coñecen poboacións asivestradas.. 

Este xa non é novo. Chámase Rigoberto e cantaba de marabilla. (Rigoberto en concerto!). Agora está ferido nunha das ás (sufriu unha agresión...) e non canta. Está a tratamento e agardo que se recupere. Boto de menos os seus concertos.

Avespa

VESPULA VULGARIS

AVESPA COMÜN. avéspora, vespa, nespra.

Artrópdo, insecto, himenóptero.

 

Araña común

TAGENARIA DOMESTICA

Parece ser que é a araña común, que seica aparece nas casas, pero esta estaba no xardín.

Tireina dunha boa tea, moi tupida. Bo tamaño: contando as patas, 3 cm.

Curiosidades que lin sobre as arañas.

• As finas teas que fabrican, ademais de para cazar os insectos cos que se alimentan, son tan resistentes que nos serven aos humanos para fabricar cordas de violín, fíos para en cirurxías médicas ou adhesivos para enxeñaría submarina.
• Poden voar, pois, aínda que non teñen ás, desprázanse polo ar aproveitando o vento e as súas teas.
•   Entre os 40.000 tipos de arañas que se coñecen, só unha, de Centroamérica, é herbívora.
• A maioría son inofensivas, algunhas producen un sarabullo, e unhas poucas (coma as arañas errantes brasileiras ou a viúva negra...) son letais.
• Semellan solitarias, pero viven en colonias a milleiros.
•  Aínda que os aracnofóbicos son unha lexión, non poucos teñen arañas como mascotas. As tarántulas e as arañas lobo son as preferidas.
• Son moi duras. Viven en todo o planeta, mesmo na Antártida.  En 2012 foron enviadas ao espazo e sobreviviron na nave durante 100 días. Moitas resisten os pesticidas.
• Elas -e non a realeza- teñen sangue azul, e, a inmensa maioría, oito ollos (pero hainas con seis, catro, dous ou ningún).